Në vitin 1914, në një periudhë tepër të trazuar për fatin e Shqipërisë, Veli bej Këlcyra, një nga firmëtarët e Pavarësisë, u gjend përballë një zgjedhjeje të rëndë që do të vinte në provë jo vetëm bindjet e tij politike, por edhe sakrificën personale.
Sipas rrëfimeve historike, një gjeneral grek i paraqiti atij një ultimatum të drejtpërdrejtë: të njihte qeverinë e Zografit, ose sarajet dhe pasuria e familjes së tij do të digjeshin. Presioni ishte i madh, pasi bëhej fjalë për pronën, shtëpinë dhe trashëgiminë e një familjeje të njohur.
Por përgjigjja e Veli bej Këlcyrës ishte e prerë. Ai refuzoi të vendoste firmën e tij në një dokument që binte ndesh me bindjet dhe qëndrimin e tij ndaj Shqipërisë. Brenda pak orësh, ai largoi familjarët dhe shërbëtorët nga sarajet, i vetëdijshëm për atë që mund të ndodhte më pas.
Ultimatumi u bë realitet. Sarajet u dogjën, duke shkaktuar një humbje të madhe materiale për familjen e tij. Megjithatë, Veli bej Këlcyra nuk ndryshoi qëndrim dhe nuk u tërhoq nga vendimi që kishte marrë.
Kjo ngjarje ka mbetur si një nga episodet që tregojnë se sa të mëdha kanë qenë sakrificat personale në vitet e para të shtetit shqiptar. Për Veli bej Këlcyrën, pasuria mund të rindërtohej, ndërsa qëndrimi ndaj atdheut dhe dinjiteti politik nuk mund të viheshin në shitje.
👏 Një histori që edhe më shumë se një shekull më vonë përcjell një mesazh të fortë: në momente vendimtare, dashuria për vendin dhe parimet mund të peshojnë më shumë se çdo pasuri materiale.