Një “minë me sahat” po shpërthen në majën e pushtetit dhe projekti i kryeministrit Edi Rama ka hyrë në rrugën e pashmangshme të rrëzimit dhe dorëheqjes. Analisti i njohur Alfred Cako ka zbërthyer prapaskenat e fshehta se si grupi kleptokrat që ka qeverisur vendin po shkon drejt fundit, teksa tentativat e fundit të Ramës për të mbrojtur paratë e vjedhura duke u shitur pasuritë kombëtare agjendave globale 2030 po dështojnë përballë reagimit popullor. Sipas Cakos, në panik e sipër, kryeministri po përdor marifete nga më të ndryshmet dhe po përgatit terrenin për t’i çuar oligarkët e tij te “dhëmbët” e SPAK-ut, ndërsa koha ka ardhur që të shpërbëhet përfundimisht e gjithë kasta e vjetër korruptive 35-vjeçare që mban peng Shqipërinë.
Analiza e Alfred Cakos
Një kryeministër që pasi e vodhi me gjithë grupin e vet kleptokrat Shqipërinë në mënyrë të tmerrshme, tani së fundi, për të mbrojtur paratë dhe veten, filloi t’ju shiste edhe llokma për planet që kanë ndërkombëtarët për agjendën e rendit global 2030, e t’i largonte shqiptarët me lloj-lloj marifetesh e të krijonte një grup ligjesh që ju shërbejnë të huajve, kryesisht sionistëve, të cilët e kanë në agjendë që të shfrytëzojnë gjithë popujt e botës. Është ajo lufta kur zbriti Moisiu nga mali që ju tha: ‘Mos adhuroni viçin e artë’.Po në fakt ajo është një alegori që tregon për dilemën e madhe që kanë pasur këta si popull, që të jetonin e të bënin një shtet të tyre të fuqishëm apo të shpërndaheshin dhe si miza e kalit të rrinin pas kuajve të tjerë të gjithë botës — dhe zgjodhën këtë të dytën. Tashmë së fundi kanë zgjedhur edhe të parën që kur u krijua shteti i Izraelit. Të ndodhur mes sikletesh të mëdha në realizimin e Izraelit të Madh në agjendën 2030, këta po synojnë të kapin vende që i konsiderojnë popujt relativisht të lehtë për t’u manipuluar e mashtruar. Ne, pasardhësit e ilirëve, jemi një racë që i kemi njohur të gjitha pushtetet dhe qendrat më të mëdha të botës. Madje kemi qenë pjesë e tyre që nga Roma e lashtë, Bizanti, Osmanët, në qendrat më të mëdha të perandorive. Kemi qenë edhe në Vjenë ku themeluam bankat e para të Vjenës, ku bëmë tunelet e para të mëdha, veprat më të mëdha inxhinierike. Jemi një popull që i dimë, i njohim të gjitha dhe dimë më shumë se sa këta çifutët. Kemi në ADN-në tonë gjithë këtë dituri dhe nuk do na e marrin dot atdheun. Kudo mund të marrin ata, por këtu te raca ilire nuk do të rrinë, do të largohen shpejt. Ka një shprehje që e përdorin këto elitat që thonë: ‘Ordo ab ChaSo’ — rregull pas kaosit.
Gjithmonë duhet të turbullohet që të kullohet. Ky e ka turbulluar shumë situatën e vendit tonë, të sigurisë kombëtare, dhe i ka ardhur koha të largohet. Edhe Partia Socialiste, kjo shushunjë që ka shfrytëzuar Shqipërinë, edhe Partia Demokratike që vendosën nepotizëm, që ndanin tenderat dhe pasuronin njerëzit e tyre me paret që u mblidhnin shqiptarëve, taksat dhe tatimet, ka ardhur ora që të paguajnë. Se sa do ta paguajnë këtë, do ta tregojë koha dhe sistemi i drejtësisë se si do të funksionojë, por ka ardhur koha që ky sistem politik që është lëkundur të rrëzohet dhe të dalin parti të tjera, ku sigurisht nuk duhet vepruar sipas parimit të Lindjes që të kemi besim te ky udhëheqës — jo te udhëheqësit, por te sistemi.
Duhet rregulluar sistemi shtetëror dhe sistemet e funksionimit të partive politike, të cilat duhet të jenë demokratike dhe të ketë rotacion, e të mos instalohet aty një grup prej 35 vjetësh, siç ndodh në PD dhe në parti të tjera të opozitës, siç është Partia Republikane ku Berisha dhe Mediu qëndrojnë prej 35 vjetësh në krye të këtyre partive (ose prej 32 vjetësh, ku ta di unë sa ka Mediu që më ’94-ën, Berisha 36 vjet). Ky nuk është modeli i duhur, duhet të lëvizin dhe të qarkullojnë elitat. Sigurisht elitat duhet të jenë të emancipuara dhe të pjekura, të vijnë nga një karrierë dhe të funksionojnë mbi bazën e ligjeve shumë të rrepta që të mos u lejojnë abuzime, ashtu siç ka ndodhur deri më sot ku korrupsioni dhe vjedhjet kanë shkatërruar palcën ekzistenciale të kombit tonë, duke i larguar të rinjtë nga vendi për shkak të kushteve të vështira. Mirëqenia nuk janë gradaçelat. Gradaçelat në Shqipëri tregojnë përqendrim të pasurisë në pak duar, dhe një vend që nuk e shpërndan pasurinë në mënyrë të rregullt e të ndihmojë që të gjithë të jenë të barabartë në garën ekonomike, ai nuk është një vend i drejtë. Politikanët janë njerëzit e caktuar nga Zoti ose të shënuar nga Zoti, dhe detyra e tyre kryesore është të rritin frekuencat shpirtërore dhe materiale të njerëzve që qeverisin, duke u përpjekur të ndërtojnë ligje të drejta dhe mbi të gjitha t’i zbatojnë këto ligje të drejta, si dhe të funksionojë mekanizmi i kontrollit midis pushteteve ku asnjë të mos ndihet padron në këtë vend. Do t’i lutesha sot rinisë që të mos trazojë bizneset private, por të përdorë çdo lloj mjeti sepse është legjitim kundër atyre që përdorin dhunë ndaj tyre.
Në rrugë është gjithë populli dhe policia duhet ta dijë që po lufton kundër popullit për të mbrojtur një kleptokrat, një grup kleptokratësh dhe hajdutësh, të cilët kanë vite që po diskreditohen në sytë e popullit. Por siç e thashë, socialistët rrinë të bashkuar nga qendra deri në bazë për të mbajtur pushtetin akoma dhe për të vjedhur e keqtrajtuar shqiptarët. Buxheti sot është 10 miliardë euro dhe me 10 miliardë euro Shqipëria duhet të bëhej lule, por në fakt ka ecur me hapat e breshkës. Ashtu si në kohën e PD-së që kishte vetëm 3 miliardë arkëtime.
Po ndërtohen përsëri të njëjtat vepra publike ose ndoshta edhe më pak, ku rrugët bëhen me çmime të larta e me cilësi të dobët. Për çmimet e larta që marrin, duke marrë dyfish apo trefish, oligarkët (Ulaj, Salillari e me radhë) të gjithë kanë grabitur buxhetin e shtetit dhe sot ata janë njerëzit më të trembur dhe po dridhen për shkak të këtyre vjedhjeve që luajti Edi Rama. Tani po përpiqet t’i përdorë e t’i çojë në dhëmbët e SPAK-ut për t’iu marrë pasurinë e për t’iu dhënë ndërkombëtarëve. Shpresoj që sot të mos ketë gjak dhe Rama të dorëhiqet, se nuk është Jezu Krishti që e ka zgjedhur Zoti. Deri tani po mbahet mend si udhëheqësi më kriminel që ka pasur ndonjëherë Shqipëria dhe shumë shpejt unë mendoj që ai do të largohet.

